Seizoen 2010 Divisie 1
Het seizoen 2010 was tot nu toe een seizoen met veel verschillende gezichten. Zo liet nieuwkomer Lelystad in diens uitwedstrijd tegen Amsterdam zien dat er ook met promovendi serieus rekening gehouden moet worden. In een buitengewoon onderhoudende en enerverende wedstrijd wist Amsterdam voor de poorten van de hel de 21-18 overwinning weg te slepen.
Was Lelystad goed die dag, of Amsterdam in mindere vorm, of wordt het gat tussen goed en slecht in de eerste divisie steeds kleiner? Die laatste observatie wordt door meerdere wedstrijden dit seizoen gestaafd. Zo liet de explosieve luchtaanval van de Alphen Eagles helemaal niks over van de Maastrichtse defensie in de tweede helft van hun onderlinge krachtmeting op 22 mei. De normaal zo solide ruggengraat van de Maastrichtse defensie werd aan alle kanten gekraakt.
Eerder dit seizoen wist Maastricht wel goed gebruik te maken van een geoliede aanval en gedegen defensie en zette zij Alphen met 24-13 aan de kant. Het gemis van QB David Drane in de tweede wedstrijd werd daarmee zichtbaar. Het is te hopen—niks ten nadele van de zich snel ontwikkelende Ed Vet—dat Drane zich tijdens de playoffs kan manifesteren als de onbetwistbare leider van zijn team. Lelystad en Alphen zijn beiden nieuwkomers die het de gevestigde orde van de eerste divisie aan alle kanten moeilijk heeft gemaakt. Ze kwamen elkaar ook tegen; het werd toen nipt 33-30 voor Alphen. Veel valt daar dus niet over te zeggen.
Op 11 april kwam er nog een titelkandidaat opzetten, de Amsterdam Panthers. In een defensieve wedstrijd werd Alphen met 12-07 weggezet. Als de Panthers de beschikking hebben over alle spelers en dus op volle oorlogssterkte zijn, kunnen zij nog hoge ogen gaan gooien.
Een bewijs van hun fragiele positie was de wedstrijd tegen Maastricht op 25 april. Het werd toen maar liefst 41-00, een score die Maastricht twee weken daarvoor ook al op het bord noteerde tegen Lelystad. Amsterdam kan dus gevaarlijk zijn, maar consistent is men nog niet.
Tegenvallers dit jaar waren Leiden, Rotterdam en Utrecht. Utrecht wist niet één wedstrijd winnend af te sluiten, en Leiden en Rotterdam hadden moeite om hun hoofd boven het water te houden. Leiden—dat vorig jaar nog euforisch de TulipBowl haalde—kreeg dit jaar niet de flow te pakken die hun vorig jaar zelfs langs Maastricht leidde tijdens de playoff wedstrijd.
Deze drie teams zijn uitgespeeld en maken dus ook geen kans meer op de playoffs. Rotterdam—misschien wel het schoolvoorbeeld van de perfecte organisatie—zoekt nu al jaren naar de juiste chemie en vorm. Met andere woorden, een strakke organisatie wordt niet gecomplementeerd door sportief succes. Daar zal het accent op moeten liggen voor Rotterdam de komende jaren.
Er zijn twee absolute titelkandidaten. De Crusaders en de Wildcats. De kans dat Amsterdam de finale niet haalt is klein. Men heeft dit jaar—op een administratief forfeit na—nog niet verloren. Voor Amsterdam is er maar doel, het winnen van de finale. Het is in feite een must!
De kandidaat in de finale moet nog bepaald worden. Alphen en Maastricht lijken de beste kansen te hebben. Afhankelijk van hoe zij in de poule eindigen, zal één van de twee het moeten opnemen tegen Amsterdam in de halve finale. Dat wil geen van beiden, en men zal alles op alles zetten om dat te voorkomen.
Om dat doel te bereiken moet Maastricht in ieder geval zijn laatste wedstrijd winnen tegen Rotterdam. Dit zal de formatie van Drane wel gaan lukken.
Daarmee komen de playoffs 2010 er als volgt uit te zien:
Maastricht Wilcats – Amsterdam Panthers
Alphen Eagles – Amsterdam Crusaders
Scores en standing : http://www.afbn.org/page.php?id=636
Maar in het Nederlandse American Football is niks zeker!
De Bart Ebben Nijmegen Pirates nodigt u dus ook uit om deze site te blijven bekijken en om natuurlijk de finale met eigen ogen te komen aanschouwen. Het wordt een absolute kraker!
Was Lelystad goed die dag, of Amsterdam in mindere vorm, of wordt het gat tussen goed en slecht in de eerste divisie steeds kleiner? Die laatste observatie wordt door meerdere wedstrijden dit seizoen gestaafd. Zo liet de explosieve luchtaanval van de Alphen Eagles helemaal niks over van de Maastrichtse defensie in de tweede helft van hun onderlinge krachtmeting op 22 mei. De normaal zo solide ruggengraat van de Maastrichtse defensie werd aan alle kanten gekraakt.
Eerder dit seizoen wist Maastricht wel goed gebruik te maken van een geoliede aanval en gedegen defensie en zette zij Alphen met 24-13 aan de kant. Het gemis van QB David Drane in de tweede wedstrijd werd daarmee zichtbaar. Het is te hopen—niks ten nadele van de zich snel ontwikkelende Ed Vet—dat Drane zich tijdens de playoffs kan manifesteren als de onbetwistbare leider van zijn team. Lelystad en Alphen zijn beiden nieuwkomers die het de gevestigde orde van de eerste divisie aan alle kanten moeilijk heeft gemaakt. Ze kwamen elkaar ook tegen; het werd toen nipt 33-30 voor Alphen. Veel valt daar dus niet over te zeggen.
Op 11 april kwam er nog een titelkandidaat opzetten, de Amsterdam Panthers. In een defensieve wedstrijd werd Alphen met 12-07 weggezet. Als de Panthers de beschikking hebben over alle spelers en dus op volle oorlogssterkte zijn, kunnen zij nog hoge ogen gaan gooien.
Een bewijs van hun fragiele positie was de wedstrijd tegen Maastricht op 25 april. Het werd toen maar liefst 41-00, een score die Maastricht twee weken daarvoor ook al op het bord noteerde tegen Lelystad. Amsterdam kan dus gevaarlijk zijn, maar consistent is men nog niet.
Tegenvallers dit jaar waren Leiden, Rotterdam en Utrecht. Utrecht wist niet één wedstrijd winnend af te sluiten, en Leiden en Rotterdam hadden moeite om hun hoofd boven het water te houden. Leiden—dat vorig jaar nog euforisch de TulipBowl haalde—kreeg dit jaar niet de flow te pakken die hun vorig jaar zelfs langs Maastricht leidde tijdens de playoff wedstrijd.
Deze drie teams zijn uitgespeeld en maken dus ook geen kans meer op de playoffs. Rotterdam—misschien wel het schoolvoorbeeld van de perfecte organisatie—zoekt nu al jaren naar de juiste chemie en vorm. Met andere woorden, een strakke organisatie wordt niet gecomplementeerd door sportief succes. Daar zal het accent op moeten liggen voor Rotterdam de komende jaren.
Er zijn twee absolute titelkandidaten. De Crusaders en de Wildcats. De kans dat Amsterdam de finale niet haalt is klein. Men heeft dit jaar—op een administratief forfeit na—nog niet verloren. Voor Amsterdam is er maar doel, het winnen van de finale. Het is in feite een must!
De kandidaat in de finale moet nog bepaald worden. Alphen en Maastricht lijken de beste kansen te hebben. Afhankelijk van hoe zij in de poule eindigen, zal één van de twee het moeten opnemen tegen Amsterdam in de halve finale. Dat wil geen van beiden, en men zal alles op alles zetten om dat te voorkomen.
Om dat doel te bereiken moet Maastricht in ieder geval zijn laatste wedstrijd winnen tegen Rotterdam. Dit zal de formatie van Drane wel gaan lukken.
Daarmee komen de playoffs 2010 er als volgt uit te zien:
Maastricht Wilcats – Amsterdam Panthers
Alphen Eagles – Amsterdam Crusaders
Scores en standing : http://www.afbn.org/page.php?id=636
Maar in het Nederlandse American Football is niks zeker!
De Bart Ebben Nijmegen Pirates nodigt u dus ook uit om deze site te blijven bekijken en om natuurlijk de finale met eigen ogen te komen aanschouwen. Het wordt een absolute kraker!
